Tekst do medytacji Wj 15, 1 – 12.

W świetle epizodu przejścia przez Morze Czerwone fakt ochrzczenia w Jezusie Chrystusie oznacza, że przyjmuję na siebie ryzyko Jezusa, decyduję się prowadzić życie paschalne, pozwalam się zbawić przez Ducha Jezusa. „Panie chcę iść za Tobą, dokądkolwiek się udasz, chcę żyć tak, jak Ty żyjesz, jeść, jak Ty jesz, ryzykować jak Ty ryzykujesz!”.

Odczytuję z Biblii Wj 14–15 i myślę o sercu Mojżesza. Co mógł Mojżesz uczynić ? Po pierwsze mógł się załamać i uciec od odpowiedzialności. Po drugie mógłby uzbroić ludzi, jak radzili starsi. Chwyćmy za broń i umrzyjmy jak bohaterowie ! Ta decyzja odpowiada fałszywemu rozumowaniu, że Ewangelia jest wezwaniem do walki. Tak działając, Izraelici rzeczywiście okryliby swoje imię chwałą, ale chwałą światową, sławą faraona i zgodnie z jego zamierzeniami … Istnieje trzecia możliwość, a mianowicie zawierzyć faraonowi i zorganizować powrót do Egiptu.

Teksty do medytacji : Wj 14, 5-15,20; 1Kor 10, 1-2; Mt 8, 19-20.

Podstawowy tekst biblijny w moim dzisiejszym spotkaniu z Bogiem  – cały paschalny to: Wj 14, 5-15, 20. Chrześcijańska tradycja wyraża  i przedłuża radość Paschy w tajemnicy przejścia przez Morze Czerwone. To misterium Ojcowie Kościoła szeroko objaśniali jako chrześcijańską Paschę, jako chrzest, jako znak poświęcenia się Chrystusowi. To tekst, który powinien onieśmielać swoją wielkością i tym, czym był dla wszystkich pokoleń chrześcijańskich, począwszy od komentarzy Ojców Kościoła, poprzez katechezę chrześcijańską aż do naszych czasów.

Bóg działa poprzez znaki. Znak był początkowo prostym, zwyczajnym znakiem i faraon z pozycji władzy, szuka podobnego znaku, aby przekonywać samego siebie, że nie dzieje się nic wielkiego. To nie jest  dla mnie nic nowego !  A jednak… Bóg przemawia również do mnie, tak jak do Mojżesza  i Faraona za pomocą znaków – później staną się plagami.

… spoglądam na drogę do Betlejem i do światła Dzieciątka Jezus, a w mojej głowie spotkanie Mojżesza z faraonem Egiptu. Rozważam z Carlem Martinim w księdze Wyjścia rozdziały 5–11 i opuszczam rozdział 6 , który jest drugim opisem powołania Mojżesza. Opowiadanie biblijne jest długie, ale chcę się na chwilę zatrzymać nad aspektem „ludzkich relacji”. Zwracają moją uwagę dwie osoby: faraon i Mojżesz.