Proszę Cię, Panie, przyjdź do mnie z Twoją miłością, abym tak konkretnie odkrył moje oddalenie od Ciebie i Twojego zamysłu wspólnoty Kościoła. Niech mi nie zabraknie Twojej łaski…

W rozważaniu fragmentów księgi Dziejów Apostolskich staram powrócić do zrozumienia, czym jest jasność i bogactwo Chrystusowej wolności we wspólnocie. Przypatruję się świadkom Kościoła, szczególnie tym odpowiedzialnym za wspólnotę Chrystusa.
Medytuję wraz z Carlo Martinim ważny tekst Ewangelii św. Mateusza 23,23-26.
Zwierzchnicy fałszywi, którym brak autentyzmu, u których widać duchową ślepotę i niezdolność patrzenia w przyszłość. Problem braku kontemplacji Kościoła jako pełni Chrystusa – On i wspólnota wiernych.

Wspólnota Kościoła Chrystusa to tajemnica, w której działa Duch samego Jezusa i nie powinno się z Niego żartować. W omawianym fragmencie Dziejów Apostolskich widzę różne postacie wchodzące w dynamikę wspólnoty, którym dzisiaj powinienem się szczególnie przypatrzeć i o nich pomyśleć – pomedytować.

„Przyjdź Duchu Święty, do naszych serc i zapal w nich ogień Twojej miłości.
Daj nam łaskę kochającą i twórczą w czytaniu Pisma.
Spraw Duchu Święty, byśmy karmili się wydarzeniami Biblii i odzwierciedlali je w naszym życiu”.

Chcę zapytać Jezusa:
- Czy jest wrażliwy na przyjaźń?
- Czy czuje piękno przymierza przyjaźni?
- W jaki sposób doskonali się w przyjaźni?